Vakayı açarsın, kimse sana kimin yaptığını söylemez. Şüphelilerle konuşursun, laboratuvara numune yollarsın, kayıt istersin. Sonra kanıtı masaya koyarsın ve biri konuşmaya başlar.
Karakterler yalan söyleyebilir ama uydurmaz. Her birinin bildiği, sakladığı ve çözüldüğü nokta önceden yazılıdır.
Laboratuvar ve arşiv uydurmaz. Katalogda olmayan şey için tek cevap var: bu konuda bulgu yok.
Her soru, her talep, her gözetleme mesai yer. Laboratuvar sonucu ertesi gün gelir. Bitmeden çözmen gerekmiyor, ama yıldızın düşer.
Yalnız yazışan bir oyun çabuk sıkar. Burada kanıt göstermek bir cümle değil bir hamle: defterinden bir kart seçip masaya koyarsın. Elinde olmayan bir şeyi var gibi anlatabilirsin, ama karşındaki sana "gösterin" der ve gösteremezsin.
Not almak da oyunun parçası. Bir cevabın köşesindeki yıldıza bastığında o cümle defterine düşer. Model unutur, defter unutmaz. Raporu yazarken elinde ne varsa odur.